CENNETİ YAŞADIM

CENNETİ YAŞADIM 

Cennetemi düştüm, perimisin sen,

Gülyüzlüm, has bahçenin gülümüsün sen.

Çağırsam, peşimden gelirmisin sen,

Cenneti yaşadım, dünyada senle,

***

Sevgi pınarımız aksınmı yarim,

Mutluluk ateşi yansınmı gülüm,

Seninle geçsin şu garip ömrüm,

Cenneti yaşadım, dünyada senle,

***

MİHRİBAN

   

         UNUTURSUN MİHRİBANIM

      HİKAYENİN FARKLI  BOYUTUNU,

     EN BAŞINDAN ANLATMAYA BAŞLAYALIM.

        Seneler önceydi, garibanlık ve çocukluktan gençliğe geçiş dönemimde, kendi halimde köyle, hayvanlarla, kendi küçük dünyamla yaşayıp giderken, bir aşk rüzgarına kapıldım.  Kurtar kendini kurtarabilirsen. Aynı köylü olup, annesi babası Gurbete  yerleşen bir ailenin kızıydı Mihriban. Yaz döneminden köyde yaşayan dedesi ve ebesinin yanına gelmişti. Üç kız arkadaşı vardı köyde. Bizde erkeler gurubu olarak üç arkadaşla dolaşırdık. Sonra köyün ortasında akan deredeki suyu bahçemize bağladım. Arada suyumuzu kesip kendi bahçesine bağlıyorlardı. Bir türlü yakalayamıyordum. Köşeye saklanıp suyu kesenin kim olduğunu gözetleyip duruyordum.